Warszawa / Śródmieście / ul. Bagatela 10
  • France Punčuh, fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

  • France Punčuh z synem Andrzejem i żoną Janiną z d. Glocer, fot. Tanya Puncuh

  • Dokument nadania Srebrnego Krzyża Zasługi RP dla France'a Punčuha, 1935, fot. Arhiv Jugoslavije

  • W 1942 r. France Punčuh zatrudnił w fabryce Kawuska Genowefę Olczak, co umożliwiło jej ukrywanie rodziny Rozenmanów. Za okazaną im pomoc została w 1981 r. uhonorowana tytułem Sprawiedliwej wśród Narodów Świata. Na zdjęciu Genowefa Olczak z Bianką Rozenman i Gabrielem Rozencwajgiem, 1946, fot. Bianka Kraszewski

  • Rodzina Rozenmanów, 1940, fot. Bianka Kraszewski

  • Kamienica przy ul. Bagatela 10, 2017, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

  • Kamienica przy ul. Bagatela 10, 2017, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

  • Kamienica przy ul. Bagatela 10, 2017, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

  • Widok na podwórze kamienicy przy ul. Bagatela 10, 2017, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

  • Tablica informacyjna na kamienicy przy ul. Bagatela 10, 2017, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

France Punčuh

W latach 1939–1945 kamienica przy ulicy Bagateli 10 znajdowała się w obrębie „dzielnicy policyjnej”. Jej centrum wyznaczała Aleja Szucha [Strasse der Polizei – red.], przy której mieściła się siedziba niemieckiej policji bezpieczeństwa.

France Punčuh, przedwojenny honorowy konsul Jugosławii w Polsce, przyjechał studiować w warszawskiej szkole handlu w 1923 roku. Ożenił się z Janiną Glocer, polską Żydówką, w 1933 roku urodził się ich syn Andrzej. Mieszkali w kamienicy przy Bagateli. Nie jest jasne, w jaki sposób Punčuh uchronił przed nazistowskimi represjami swoich bliskich. Wiadomo, że pomagał nie tylko im.

„Od roku 1940–1941 nieustająco mieliśmy gości”, wspominał Andrzej Punčuh. „Zostawali na kilka dni potrzebnych na znalezienie kryjówki. Nie zdradzano mi imion ani gdzie będą się ukrywać. Tak było bezpieczniej w przypadku aresztowania. Dzięki biznesom, które prowadził, ojciec miał możliwość niesienia uciekinierom z getta pomocy finansowej, ale też przekupywania szmalcowników”.

Zanim Niemcy sporządzili spis majątków żydowskich, Punčuh przejął kilka własności, chroniąc je przed konfiskatą. Pomógł w ten sposób między innymi rodzinie Konigstein, właścicielom fabryki Kawuska, pierwszej polskiej firmy produkującej wieczne pióra.

France Punčuh zginął podczas powstania warszawskiego we wrześniu 1944 roku.

Zobacz także: ul. Kasprzaka 17 (Szpital Wolski)