Warszawa / Praga / ul. Brzeska 17a
  • Kamienica przy ul. Brzeskiej 17a, fot. J. Paluch, Pańska Skórka

  • Posąg Matki Boskiej w podwórku kamienicy przy ul. Brzeskiej 17a, fot. J. Paluch, Pańska Skórka

  • Stanisław Galas, 2008, fot. J. Rajkowski, Muzeum POLIN

  • Dawid Efrati i Stanisław Galas, Warszawa, lata 90. XX w., fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

Rodzina Galasów

– Kamienica, w której mieszkaliśmy, w 1940 roku znalazła się w granicach getta – opowiada Stanisław Galas. – Wymieniliśmy się mieszkaniami z Żydówką, którą matka przypadkiem poznała. Wylądowaliśmy na Brzeskiej.

– Blisko bazar był. Dawid i jego siostra tam urzędowali. Harcerską czapeczkę zakładał, ona przepasana była różańcem, dla kamuflażu. Brałem od nich drobiazgi, sprzedawałem na Kercelaku. Kupowali za to żywność i wracali do getta.

Od 1942 roku Dawid ukrywał się u Galasów na pawlaczu. Źle znosił zamknięcie. W maju 1943 roku ojciec Stanisława odbierał z kanału bojowników powstania w getcie. W piwnicy na Ogrodowej czekali na transport za Warszawę. – Zawiozłem tam Dawida – mówi Stanisław Galas. – Jeden dzień, drugi, trzeci, ale nikt po nich nie przychodził… W końcu zabrałem chłopaka z powrotem na Pragę. Następnego dnia znaleźli ich Niemcy. Wszystkich zabili. Mojego ojca też.

» czytaj więcej na www.sprawiedliwi.org.pl