Warszawa / Ochota / ul. Filtrowa 69
  • Kamienica przy ul. Filtrowej 69, 2015, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Kamienica przy ul. Filtrowej 69, 2015, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Zofia Celińska w pokoju, w którym ukrywali się państwo Kahanowie, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Zofia Celińska, w tle dom przy ul. Filtrowej 69, przed wojną, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Koleżanki z gimnazjum, wśród nich Zofia Celińska i Zofia Lewinówna, przed wojną, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Zofia Celińska, Warszawa, 2009, fot. J. Rajkowski, Muzeum POLIN

Zofia Celińska

– Byłam za smarkata, żeby podejmować decyzje. Trzeba było urobić rodziców, co łatwe nie było – wspomina Zofia Celińska. W 1939 roku przyjaciółka z gimnazjum, Żydówka, Zofia Lewinówna, poprosiła ją o pomoc dla siebie i rodziny.

Zofia zamieszkała na Filtrowej w 1940 roku. – Nie było żadnych „ale”, dzieliłyśmy pokój. Zapisałyśmy się do szkoły handlowej. Ona chodziła na kursy rano, ja popołudniu, bo pracowałam. Tata stracił posadę nauczyciela, musiałam zarabiać.

Po pół roku przygarnęli też państwa Kohanów, wujostwo Lewinówny. – Pani Rachela fatalnie mówiła po polsku. Przychodziła do nas pomoc domowa. Chyba się komuś wygadała, bo któregoś dnia dozorca ostrzegł tatę, że szykuje się u nas rewizja. Co tchu biegłam do szkoły Zosię zawiadomić, żeby nie wracała. Jeszcze jedną noc zostali, a potem przeprowadziliśmy wszystkich do znajomych.

Zofia Lewinówna była współautorką zbioru relacji „Ten jest z ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939 – 1945”, który ukazał się w 1967 roku.

» czytaj więcej na www.sprawiedliwi.org.pl