Warszawa / Żoliborz / ul. Krechowiecka 6
  • Kamienica przy ul. Krechowieckiej 6, 2015, fot. M. Organiściak, Pańska Skórka

  • Janusz Durko, podczas wojny, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Janina Durko, fot. archiwum rodzinne, Muzuem POLIN

  • Imieninowa laurka dla Janusza Durko od pracowników Społecznego Przedsiębiorstwa Budowlanego, podpisana przez kierowników wszystkich wydziałów, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Janusz Durko, Warszawa, 2014, fot. J. Król, Muzeum POLIN

  • Relacja Janusza Durko, 2014, Muzeum POLIN

Rodzina Durko

Janusz Durko pracował w Społecznym Przedsiębiorstwie Budowalnym na Żoliborzu. – Moim bezpośrednim szefem był wybitny architekt Szymon Syrkus. W tym środowisku nikt nie poszedł do getta i nikt nie wydał nikogo. Kiedyś ktoś zapytał, czy nie wzięlibyśmy pod opiekę uciekiniera z getta z Radomska, Józefa Gronkę – wspomina Janusz Durko. Wzięli. Gronkę odwiedzał brat, trzynastoletni Feliks Tych, późniejszy dyrektor Żydowskiego Instytutu Historycznego.

Z czasem w mieszkaniu pojawiły się kolejne osoby. Z panią Ireną, młodą kobietą, która przyszła do nich z kilkuletnim synkiem, Janina Durko, żona Janusza, wyrabiała pantofle damskie. Kolega przyjaciela domu – aktor, pracował w zakładzie wulkanizacyjnym. Zrobiło się ciasno. Durkowie wyprowadzili się na Bielany, ale nadal wspomagali ukrywających się na Krechowieckiej.

» czytaj więcej na www.sprawiedliwi.org.pl