Warszawa / Mokotów / ul. Łowicka 53
  • Dom przy ul. Łowickiej 53, 2015, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Dom przy ul. Łowickiej 53, 2015, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Maria Palestrowa i Maria Proner, po wojnie, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

  • Maria Palestrowa i Maria Proner z córkami, po wojnie, fot. archiwum rodzinne, Muzeum POLIN

Maria Palester

Palestrowie od lat 20. mieszkali na Łowickiej. Wśród sąsiadów, zamożnej inteligencji, najbliższa była im rodzina Pronerów, zasymilowanych Żydów. Córki obu małżeństw chodziły do jednej klasy. Małgosia i Jasia przyjaźniły się.

Po wejściu Niemców Henryk Palester stracił posadę w Ministerstwie Zdrowia ze względu na żydowskie pochodzenie. Jego żona, Maria, podjęła pracę w Wydziale Zdrowia i Opieki Społecznej Zarządu m. Warszawy. Współpracowała z Ireną Sendlerową, była organizatorką akcji wykupienia jej z rąk gestapo, gdy ta w 1943 roku trafiła do więzienia. Pieniądze, które zebrała „Żegota”, zaniosła na Pawiak w plecaku córka Marii, Małgosia.

Kiedy w 1940 roku powstało getto, Pronerowa – której mąż, oficer rezerwy, dostał się do niewoli – chciała przenieść się do dzielnicy zamkniętej, dołączyć do reszty rodziny. Maria Palester wybiła jej to z głowy: „Stamtąd nikt nie wróci żywy”, mówiła. Pronerowa i Jasia zostały więc po „aryjskiej stronie”, wspierane przez polskich przyjaciół.

» czytaj więcej na www.sprawiedliwi.org.pl