Warszawa / Śródmieście / ul. Noakowskiego 10
  • Kamienica przy ul. Noakowskiego 10, 2017, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Kamienica przy ul. Noakowskiego 10, 2017, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Kamienica przy ul. Noakowskiego 10, 2017, fot. A. Barański, Pańska Skórka

  • Władysław Szpilman i naczelnik Wydziału Muzycznego Polskiego Radia Roman Jasiński w siedzibie Polskiego Radia, Warszawa, 1946, fot. S. Dąbrowiecki/PAP

Piotr Perkowski (kryjówka Władysława Szpilmana)

„Wreszcie osiągnęliśmy nasz cel – dom przy ulicy Noakowskiego 10, gdzie miałem się ukryć na piątym piętrze w malarskim atelier”, zapisał Władysław Szpilman w powojennych wspomnieniach wydanych pod tytułem Pianista. Wydostał się z getta 13 lutego 1943 roku z pomocą przyjaciół, aktora Andrzeja Boguckiego i piosenkarki Janiny Godlewskiej.

„Przeskakiwaliśmy po trzy stopnie, wbiegliśmy na górę”. Mieszkaniem dysponował kompozytor Piotr Perkowski – jeden z przywódców muzycznej konspiracji. „Atelier […] było dość dużym pomieszczeniem – rodzajem sali z przeszklonym sufitem. Po obu stronach miała ona maleńkie sypialnie bez okien, odgrodzone drzwiami”.

Szpilman miał świadomość, że jego pobyt przy Noakowskiego nie będzie trwał długo. „Perkowski musiał znaleźć w najbliższych dniach lokatora, już choćby z tego powodu, że Niemcy zapowiedzieli przeprowadzenie spisu ludności, podczas którego policja miała przeszukiwać mieszkania i sprawdzać, czy ich lokatorzy byli właściwie zameldowani i uprawnieni do zamieszkania”. 27 lutego pianista opuścił atelier, żeby przenieść się do kolejnej kryjówki.

Władysław Szpilman ukrywał się także m.in. w kamienicy przy ul. Puławskiej 83 i w al. Niepodległości 227/233.